Waarom jou troeteldier nie kan ophou krap nie

Skrap is 'n normale instink vir honde en katte. 'n Vinnige skrap hier en daar beteken gewoonlik niks. Maar wanneer die skrap konstant, intens word of slaap en normale gedrag versteur, dui dit op 'n dieper probleem.

Algemene oorsake van te veel krap

Die redes waarom troeteldiere te veel krap, val in verskeie kategorieë. Elkeen het verskillende tekens en vereis 'n ander benadering.

Vlees, Tikkieë en ander parasiete

Vlokke is die nommer een oorsaak van jeuk by honde en katte. Selfs 'n enkele vloek byt kan 'n allergiese reaksie veroorsaak wat dae duur. Vlok allergie dermatitis is veral algemeen; aangetaste troeteldiere kan hul onderste rug, staartbasis en agterbene obsessief krap. Vlokke veroorsaak lokaliseerde irritasie en kan ernstige siektes oordra. Vlokke, insluitend diegene wat sarkoptiese kraak (skabies) of oorvlokke veroorsaak, veroorsaak intense jeuk, haarverlies en korste vel. Volgens die Amerikaanse Veterinêre Mediese Vereniging is die voorkoming van parasiete gedurende die jaar noodsaaklik.

Omgewings- en voedselallergieë

Allergieë is 'n algemene en frustrerende oorsaak van chroniese jeuk. Omgewingsallergene stuifmeel, skuim, stofmyte, gras en dander veroorsaak dikwels seisoenale jeuk, veral op die bene, maag, oksels en ore. Voedselallergieë, hoewel minder algemeen, behels gewoonlik proteïene soos hoender, beesvleis, suiwelprodukte, eier of koring. Anders as omgewingsallergieë, voedselallergieë veroorsaak jeuk die hele jaar deur en kan gepaard gaan met spysverteringskwessies soos braking, diarree of gereelde infeksies. Die FLT:0 Merck Veterinary Manual FLT:1 verduidelik dat oorgewigheidstesting (serum of intram) en eliminasie diëte die goue standaard vir diagnose is. 'n Streng 8- tot 12-week kosproef is nodig om voedsel-ontledings te aktiveer en te identifiseer, en kan dit verwyder allergieë, smaak en medisyne.

Hautinfeksie (bakteriese en swamsiektes)

Wanneer die velbarrière deur krap beskadig word, groei bakterieë (gewoonlik Staphylococcus pseudintermedius (FLT: 0)) en gis (FLT: 2) en maak die vel rooi, ontstekend en intensitief jeukend. Hierdie infeksies ontwikkel dikwels sekondêr tot allergieë, parasiete of hormonale wanbalans. Tekens sluit in pustules, korste beserings, vet of vlekkelike vel en 'n duidelike moese of kaasige reuk. Behandeling vereis 'n veeartsgeskrewe antibiotika of antifungals dikwels gegee deur die mond en as medisinale sjampo's. Medisyne bad met chlooroksidine of ketoconazol kan baie effektief wees wanneer dit soos voorgeskryf word.

Droë vel en voedingsgebrek

Droë, vlekkige vel (klapper) kan die gevolg wees van lae vog, oorgebad met harde sjampoe of 'n dieet wat nie essensiële vetsuur soos omega-3 en omega-6 bevat nie. Troeteldiere wat met lae gehalte kommersiële diëte gevoed word, kan ook onvoldoende sink of vitamien E hê, wat lei tot 'n verdofde vel en verhoogde jeuk. Die toevoeging van 'n veearts aanbevole visolie aanvulling kan die velhidrasie verbeter en inflammasie verminder. Vermy die toediening van menslike aanvullings troeteldiere-spesifieke formules verseker korrekte dosering en veiligheid.

Onderliggende gesondheidstoestande

Hormoonversteurings soos hipotireose (algemeen by honde) of Cushing se siekte (hiperadrenokortikisme) kan velveranderings veroorsaak, insluitend dun hare, hiperpigmentasie en herhalende infeksies. Hierdie toestande kom dikwels voor met sistemiese tekens soos gewigsverhoging, lethargie, verhoogde dors en urinering of 'n pot-belyn voorkoms. 'n deeglike veeartsenykundige oefening insluitend bloedondersoeke en soms skildkliertoetse is noodsaaklik om hierdie siektes te diagnoseer en te bestuur. Behandeling behels dikwels daaglikse medikasie, en sodra hormoonvlakke beheer word, verbeter die vel gesondheid gewoonlik.

Hoe om te veel skrape aan te pak

Die behandeling van jeuk beteken die behandeling van die wortel oorsaak. 'n Meerstappe benadering wat veeartsenykundige leiding, omgewingsbestuur, dieetoptimalisering en ondersteunende versorging kombineer, lewer die beste resultate.

Stap 1: Kry 'n akkurate diagnose

Voordat u tuismedisyne probeer, moet u 'n veeartsondersoek beplan. U veearts sal 'n deeglike fisiese ondersoek, velskraping, sitologie en moontlik allergie-toetse of bloedondersoeke uitvoer om parasiete, infeksies en stelselsiektes uit te sluit.

Voorkomingsmaatreëls wat jy vandag kan begin neem

  • Gebruik veearts goedgekeurde parasietvoorkomingsmiddels. Maandelikse topiese of orale produkte beskerm teen vlooie, teken en middele. Gebruik nooit hondeprodukte op katte nie, aangesien sommige permetrien bevat, wat giftig is vir katte. Vra jou veearts oor kombinasieprodukte wat verskeie parasiete dek.
  • Behou 'n skoon omgewing. Maak weekliks vakuumtepels, matte en tapisserie skoon. Was troeteldierbeddegoed in warm water (ten minste 130 ° F) om vloei eiers en larwes dood te maak. Gebruik 'n ontvoemder in vogtige gebiede en 'n lugreiniger met 'n HEPA-filter om lugverspreide allergene te verminder.
  • Voed 'n gebalanseerde, hoë kwaliteit dieet. Soek vir AAFCO-goedgekeurde voedsel met genoemde proteïenbronne (bv. losse, pluimvee) en bygevoeg omega-3-vetsure. Vermy produkte met vage terme soos vleesmaal of diervet. Beperk-bestanddele diëte kan help as voedselallergieë vermoed word.
  • Gebruik 'n sagte, hipoallergeen sjampoe nie meer as een keer elke twee tot vier weke vir honde (katte benodig selde bad as dit nie voorgeskryf word nie).
  • Verseker behoorlike hidrasie. Ontwaterde vel is meer geneig tot jeuk. Verskaf vars, skoon water te alle tye. Voeg 'n troeteldier water fontein kan aanmoedig om te drink.
  • Gebruik 'n vogverminder In droë klimaat of gedurende die winter kan die humiditeit in die binnekant onder 30% daal. 'n vogverminder help om 4060% humiditeit te handhaaf, wat droë vel en statiese elektrisiteit wat kan irriter, verminder.

Huishoudelike versorging en verligtingsmiddels

Terwyl jy wag vir 'n veearts-afspraak of langs voorgeskrewe behandelings, kan jy gemak by die huis bied. Koel hawermeelbad of 'n spoel op aloë gebaseer kalmeer ontstekende vel. Die toepassing van 'n veearts aanbevole vochtvergiftiging (nooit menslike lotions, wat dikwels alkohol of geurende stowwe bevat) kan help. Vir lokaliese jeuk, kan 'n E-kols (kon) voorkom dat jou troeteldier die gebied traumaties maak, veral in die nag. Vermy enige oor-die-kaart antihistamiene tensy jou veearts 'n spesifieke dosis goedgekeur het en tipe medisyne wat vir mense werk, kan gevaarlik wees vir troeteldiere, veral katte. Diphenhydramine (Benadryl) kan in honde gebruik word teen 'n veearts-berekende effektiewe dosis, maar dit kan nie vir alle soorte jeuk wees nie.

Vir akute ontploffings kan 'n koue kompressie wat 510 minute lank op warm plekke toegepas word, inflammasie verminder. Moenie ys direk op die vel toepas nie pak dit in 'n skoon doek. Sommige troeteldiere verdra 'n kalmerende spuit wat kolloïdale havermeel of pramoxine bevat maar moet altyd eers by jou veearts kyk.

Wanneer om veeartshulp te soek

Soek professionele hulp as jou troeteldier langer as 'n week lank krap, ondanks voorkomende maatreëls, of as jy enige van die volgende opmerk:

  • Rooi, ontstekende of uitloopende vel
  • Vlakkerige haarverlies of oop wond
  • Afgodery van die vel of ore
  • Letergie, verminderde eetlus of gewigsveranderings
  • Kopbewing, oorontlading of oorkrap
  • Verdikte, donker of olifantagtige vel (gevorderde allergiese veranderinge)

Jou veearts kan medikasie soos sjampoe, orale antibiotika of swamverligting, anti-nikmiddel (soos Apoquel of Cytopoint vir honde of Atopica vir katte) voorskryf of jou na 'n veearts verwys vir komplekse allergie gevalle.

Spesiale oorwegings vir allergieë

Allergieë is die moeilikste oorsaak van krap om te bestuur, want dit vereis langtermynlewenstylveranderinge. Vir omgewingsallergieë kan immunoterapie (allergie-opnames of mondelinge druppels) jou troeteldier oor maande onvoorspelbaar maak, met 'n merkbare verbetering wat dikwels na 612 maande gesien word. Vir voedselallergieë is 'n streng eliminasie-dieet van 812 weke nodig. Gedurende hierdie tydperk moet geen lekkergoed, geurmiddels, tandheelkundige kaai of kaai speelgoed gegee word nie. Sodra die aanstootlike bestanddeel geïdentifiseer is, moet jy dit vir die lewe vermy.

Dit is belangrik om te verstaan dat baie troeteldiere met omgewingsallergieë ook voedselallergieë het. 'n Multimodal benadering wat omgewingsbeheer, dieetbestuur en geteikende medisyne kombineer, bied dikwels die beste resultaat.

Voeding en velgesondheid

'N Gesonde vel begin van binne af. Omega-3-vetsure (wat in vis olie, linsaad en alge olie voorkom) verminder inflammasie en verbeter die velbarrièrefunksie. Sink en vitamien E ondersteun genesing en olieklierfunksie. Baie kommersiële voedsel van hoë gehalte bevat reeds hierdie voedingstowwe, maar aanvulling onder veeartsenykundige leiding kan die herstel versnel. Soek aanvullings by die Nasionale Raad vir Diersaanvullings (NASC) se seël vir gehalteversekering.

Vermy die voeding van tafelruimtes vet of sout voedsel kan vlamme veroorsaak by troeteldiere met sensitiewe vel. Sommige menslike voedsel, soos druiwe, rosines, ui en knoffel, is giftig en moet nooit gegee word nie. As jy vars voedsel wil aanvul, moet jy gewone gekookte pompoen, groen bone of 'n klein hoeveelheid gewone jogurt oorweeg (as jou troeteldier suiwelverdraagsaam is) maar stel een nuwe voedsel op 'n slag in en monitor die reaksies.

Aanvullings wat kan help

  • Omega-3-vetsure Verminder inflammasie en versterk die velbarrière. Beskikbaar as vloeistof of kapsules.
  • Probiotika ondersteun die darmgesondheid, wat gekoppel is aan die velgesondheid. Soek vir stamme soos Lactobacillus en Bifidobacterium.
  • Quercetin is 'n natuurlike antioksidant met antihistamiene eienskappe. Raadpleeg altyd u veearts voordat u dit gebruik, aangesien die dosering wissel.
  • Vitamien E Topiese of orale vitamien E kan droë, gekraakte vel kalmeer.

Wanneer dit nie die vel is nie: Gedragsskrap

In sommige gevalle krap troeteldiere uit verveling, angs of obsessief-kompulsiwe gedrag (bv. flank suig, staartjag of oortollige selflikking). As alle mediese oorsake uitgesluit is en jou troeteldier voortgaan om te krap, oorweeg om omgewingsverryking. Verhoog daaglikse oefening, bied legkaart speelgoed, en skep 'n rustige omgewing met voorspelbare roetines. Feroomone-difusors (soos Adaptil vir honde of Feliway vir katte) kan help om stresverwante lik en krap te verminder. In ernstige gevalle kan 'n veeartsenykundige gedragskundige jou lei deur gedragsverandering en moontlik medisyne soos selektiewe serotonienheropname remmers (SSRI's) te gebruik.

Tekens dat krap gedrag kan wees sluit in: krap slegs wanneer alleen gelaat word, krap in spesifieke kontekste (bv. nadat die eienaar vertrek), of krap wat voortduur ondanks normale vel voorkoms en negatiewe allergie toetse. Hou 'n dagboek van wanneer en waar die krap plaasvind.

Rasspesifieke voorgevoelens

Sommige rasse is geneties meer geneig tot veltoestande. Byvoorbeeld, West Highland White Terriers, Franse Bulldogs en Labrador Retrievers is meer kwesbaar vir atopiese dermatitis. Golden Retrievers en Cocker Spaniels is geneig tot oorinfeksies en giftige oorgroei. Katte soos Persiërs en Himalajaanse het dikwels gesigspul dermatitis.

Seisoenale flare-ups en omgewingsbeheer

As jou troeteldier se jeuk in die lente of herfs vererger, is omgewingsallergieë waarskynlik. Gedurende hoogpollenseisoene, vee jou troeteldier se bene en buik na 'n wandeling met 'n vogtige doek om allergene te verwyder. Badeer jou troeteldier weekliks gedurende die piekpollen tye met 'n hipoallergeen sjampoe wat pollen en stof afwas. Hou vensters gesluit en gebruik lugversorging met 'n skoon filter. Oorweeg om 'n veeartsenykundige goedgekeurde allergeenblokkerende spuit op jou troeteldier se jas te gebruik.

Vir binnenshuise allergene soos stofmyte, was weekliks beddens in warm water, sluit matrasse en kussings in allergeenvaste deksels en maak vakuum met behulp van 'n HEPA-filter. Verwyder gepolsterde meubels indien moontlik, of gebruik wasbare slipcovers. Hierdie veranderinge kan jou troeteldier se blootstelling aan allergene aansienlik verminder.

Die slotsom: Herstel van jou troeteldier se troos

Oorspronklike krap is 'n simptoom, nie 'n siekte nie. Deur nou saam met u veearts te werk en proaktiewe stappe te doen om parasiete, allergieë, voeding en die omgewing te bestuur, kan u u troeteldier se lewensgehalte aansienlik verbeter. Vroeë ingryping voorkom chroniese skade en verminder die risiko van sekondêre infeksies. Vir meer gedetailleerde advies oor die versorging van u troeteldier se vel en jas, insluitend produkresensies en kundige artikels, besoek kibbles.com [[MrFLT:1]].