Verstaan rou voeding

Rou voeding is gewortel in die oortuiging dat huishoudelike honde, ondanks duisende jare se samelewing met mense, die spysverteringspisiologie van hul wilde wolfvoorouers behou. Voorstanders argumenteer dat 'n dieet van rou vleis, eetbare bene en plantmateriaal biologies meer geskik is as uitgedrukte kibbel. Die twee algemeenste modelle is die BARF-dieet (Biologisch Geskikte Rou Voedsel, ook genoem Beine en Rou Voedsel) en die Prey Model Raw (PMR) -dieet. Elkeen neem 'n ander benadering om voorvadervoeding na te volg, en die begrip van hierdie verskille is van kritieke belang om 'n veilige pad vir u hond te kies.

BARF vs. Beesmodel Rou

Die BARF-dieet, wat deur veearts Dr. Ian Billinghurst gewild gemaak is, bevat gewoonlik rou vleisbeendere, spiervlees, orgaanvlees en 'n gedeelte vrugte en groente.

  • FLT:0 BARF: Ongeveer 6070% rou vleisbeendere, 1020% groente en vrugte (gemeng of gepureer), 10% slakke (liewer, niere, ens.), en 510% ander items soos eiers, suiwelprodukte of sade.
  • FLT:0 PMR: Ongeveer 80% spiervlees, 10% been, 5% lewer en 5% ander afsonderlike organe, sonder plantmateriaal.

Beide modelle beklemtoon verskeidenheid en hele bestanddele, maar hulle verskil in kompleksiteit. BARF bied meer buigsaamheid met plantgebaseerde voedingstowwe en vesel, terwyl PMR makliker kan wees vir diegene wat koolhidrate heeltemal wil elimineer.

Die wetenskap agter rou diëte

Die voedingswetenskap wat rou voeding ondersteun, ontwikkel nog steeds. Sommige studies dui daarop dat rou diëte hoër vlakke van sekere voedingstowwe bied, soos natuurlik voorkomende ensieme en biobeskikbare aminosure, in vergelyking met swaar verwerkte kibbel. Die navorsing oor langtermynresultate bly egter beperk. 'n 2021-studie wat in die tydskrif van dierfisiologie en diervoeding gepubliseer is, het bevind dat rou voedingshonders hoër serumvlakke van vitamien B12 en laer vlakke van foliumsuur het, in ooreenstemming met 'n vleisgebaseerde dieet. Kritici wys daarop dat baie rou diëte nie die AAFCO-voedingstowwe-profiels voldoen nie, tensy dit noukeurig aangevul word. Die sleutelvatting is dat rou voeding nie inherent gevaarlik is nie beter of slegter is.

Die nadeel: Potensiële voordele van rou voeding

Honde-eienaars wat oorgaan na rou voer, rapporteer dikwels 'n reeks positiewe veranderinge. Hoewel individuele resultate verskil, word die volgende voordele algemeen waargeneem en ondersteun deur 'n paar voorlopige bewyse.

Velsorg van vel en jas

'N Glansende, sagte jas en verminderde uitstorting is een van die mees gereeld genoemde verbeterings. Die hoë gehalte proteïen en essensiële vetsure wat in rou vleis voorkom veral uit vette vis of bygevoegde vis olie kan droë vel kalmeer, jeuk verminder en die jas 'n lewendige glans gee. Omega-3 en omega-6 vetsure in rou diëte ondersteun ook die velbarrièrefunksie, wat honde kan help wat geneig is tot omgewingsallergieë. Eienaars rapporteer dikwels dat hul hond se jas binne weke na oorskakking gesonder lyk.

Tandheelkundige gesondheid

Die gebruik van die gebruik van die tandvleis is 'n belangrike faktor in die skeletstelsel, wat die liggaam se liggaam se liggaam se liggaam se liggaam en liggaam in die liggaam kan beskerm. Die gebruik van die skelet kan 'n natuurlike meganiese skoonmaakproses bied wat plaak en tartar help om weg te skraap. Dit kan lei tot varsder asemhaling en minder professionele tandheelkundige skoonmaak. Die skeer en kruk kan ook tandvleis stimuleer en kakepieke versterk.

Verteringseffektiwiteit

Rou diëte is hoogs verteerbaar omdat hulle minder vesel, stysel en koolhidrate bevat as die meeste kommersiële kibbel. Honde produseer kleiner, stewiger ontlastings wat vinnig afbreek. Eienaars waarneem ook verminderde flatulensie en minder episodes van maag-darmversteuring. Dit is deels omdat rou voedsel natuurlike vog bevat, wat die verteerming help, en omdat die afwesigheid van vullers die fermentasie in die ingewande verminder. 'n 2019 opname deur die American Pet Products Association het bevind dat honde-eienaars wat rou gevoed het, minder spysverteringsprobleme aangemeld het in vergelyking met diegene wat droë kos gevoed het.

Energie en lewenskragtigheid

Baie rou voeders rapporteer dat hul honde hoër energievlakke, beter spiertonus en 'n meer waaksaam gedrag het. Die voedingsdigtheid van rou vleis veral natuurlike ensieme en biobeskikbare vitamiene kan bydra tot 'n doeltreffender metabolisme. Terwyl gekontroleerde studies skaars is, is die anekdotiese bewyse wydverspreid. Honde wat lethargies was op kibble soms meer speels en aktief word nadat hulle na rou oorgeskakel het. Hierdie effek is veral opvallend by werkende honde en hoë-energie rasse.

Gewigbeheer

Omdat rou voeding proteïenryk en koolhidrate laag is, voel honde dikwels vol met minder kalorieë. Eienaars kan bestanddele presies eet, wat dit makliker maak om 'n gesonde liggaamstoestand te handhaaf. Slank, aktiewe honde op rou diëte toon gewoonlik 'n gedefinieerde spierstruktuur sonder oormatige vet.

Allergieë verlig

Sommige honde met chroniese allergieë vir graan, mielies, soja of chemiese konserwatiewes ervaar 'n beduidende verbetering wanneer hulle na rou verander word. Deur algemene allergene wat in kommersiële troeteldiervoedsel voorkom, te elimineer, sien baie honde 'n vermindering in jeuk, oorinfeksie en warm kolle. Rou voeding is egter nie 'n gewaarborgde geneesmiddel nie. Allergieë kan ook veroorsaak word deur spesifieke proteïene (bv. hoender of beesvleis), dus kan 'n rou dieet 'n noukeurige proteïenrotasie of 'n beperkte bestanddeelbenadering vereis.

Die nadeel: Die risiko's en uitdagings

Die rou voeding is nie sonder ernstige risiko's nie. Die mees kommerwekkende is die voedselveiligheid en voedingsvolheid.

Gevaarlike patogene

Rou vleis, veral pluimvee, kan patogene bakterieë soos Salmonella, E. coli, Listeria, en Campylobacter bevat. Terwyl honde meer bestand is teen hierdie patogene as gevolg van hul kort spysverteringskanale en sterk maagsuur, kan hulle steeds siek word en kan hulle bakterieë in hul ontlasting uitgooi, wat 'n risiko vir mense inhou. Die Amerikaanse voedsel- en dwelmadministrasie (FDA) het herhaaldelik gewaarsku teen rou troeteldiervoedsel, met studies wat bakteriële besoedeling in 'n beduidende persentasie van kommersiële rou diëte gevind het. 'n Studie deur die Universiteit van Zurich het in 2018 aangetoon dat Salmonella TFL: 9 in 20% van rou vleismonsters soos TFL: 12 of TFL: 11 bevat.

Veilige hantering is verpligtend: Roe vleis moet van betroubare verskaffers verkry word, onder 40 ° F (4 ° C) gestoor word en in die yskas ontdooi word. Bladsye, skottels en houers moet na elke voorbereiding ontsmet word. Baie veearts en openbare gesondheid organisasies beveel aan teen rou voeding in huishoudings met kinders onder vyf, swanger vroue, bejaarde individue of enigiemand met 'n verswakte immuunstelsel. As u kies om rou te voed, oorweeg om 'n toegewyde snybord te gebruik en skottels in die skottelwasser te was op 'n sanitasie-siklus.

Voedingsongebalanseerde voedsel

Om 'n volledige en gebalanseerde rou dieet te formuleer, vereis gevorderde kennis van hondevoeding. Gebrek aan taurine, vitamien D, kalsium, sink of omega-3-vetsure kan lei tot ernstige gesondheidsprobleme, insluitend verlengde kardiomiopatie (DCM), beenvervormings en immuunfunksie. Omgekeerd kan oortollige soos te veel vitamien A uit die lewer toksisiteit veroorsaak. 'n Studie in 2020 in die Journal of the American Veterinary Medical Association (FLT:0) het bevind dat meer as 60% van die huishoudelike rou dieet wat hulle ontleed het, tekort aan ten minste een noodsaaklike voedingstowwe het.

Besefde oor die veiligheid van die bene

Hoewel rou bene oor die algemeen veiliger is as gekookte bene (wat breekbaar en gesplete word), is dit nog steeds 'n risiko. Verdrinking, gebreekte tande, slokdarm- of darmblokke en perforasies kan voorkom. Honde wat sluk of groot stukke sluk, is meer kwesbaar. Hou altyd die keuringstydperk in toesig en kies bene wat geskik is vir die breek van die bene, maar nie so groot dat hulle 'n kakebeenbreuk veroorsaak nie. Sommige rou voeders kies om die bene in 'n poeier te maal om hierdie risiko's te elimineer terwyl hulle steeds kalsium en fosfor verskaf.

Koste en tydsinvestering

Hoë kwaliteit rou vleis, organe en aanvullings kan twee tot drie keer meer kos as premie-kibbel. Vrieskas ruimte is 'n praktiese kwessie: baie rou voeders het 'n borsvrieskas nodig vir grootmaat aankoop. daaglikse voorbereiding tyd ontdooiing, porsie, slyp indien nodig, en skoonmaak kan 1520 minute per dag byvoeg, plus weeklikse batch-voorbereiding sessies. Vir besige gesinne of diegene op 'n beperkte begroting, kan rou voeding nie volhoubaar wees nie. Daar is ook die verborge koste van potensiële vetbesoeke as die dieet verkeerd gaan.

Spesiale oorwegings vir hondjies en bejaardes

Welpe het presiese kalsium-tot-fosforverhoudingvereistes vir behoorlike skeletontwikkeling. Onvoldoende gebalanseerde rou diëte kan groeibonormale veroorsaak, veral by groot rasse hondjies. Die risiko's sluit hip dysplasie, hoekligte ledemateafwykings en sekondêre voedingshiperparatiroïedisme in. Die meeste veearts beveel sterk aan kommersiële hondjiesvoeding tot skeletveroudering, tensy die rou dieet deur 'n gesertifiseerde veeartsvoedingkundige geformuleer word. Ouer honde met nier- of lewersiektes kan ook sukkel met die hoë proteïenbelasting van rou diëte, aangesien oormaat proteïen nierfunksie kan vererger. Raadpleeg altyd 'n veearts voordat u met die rou voeding van hondjies of senior honde begin.

Wie moet rou voedsel oorweeg?

Goeie Kandidate

  • Gesonde volwasse honde sonder onderliggende mediese toestande
  • Eienaars wat tyd het om gebalanseerde maaltye te ondersoek en voor te berei
  • Huishoudings sonder immuunverminderde individue, jong kinders of bejaardes
  • Eienaars wat gehalte vleis konsekwent van betroubare verskaffers kan verkry
  • Honde met bevestigde voedselintoleransies wat onder veeartsenykundige toesig 'n rou dieet verbeter

Versigtigheid of vermy word aanbeveel

  • Welpe, tensy hulle onder direkte leiding van 'n veeartsvoedingkundige is
  • Ouer honde met nier-, lewer- of pankreassiektes
  • Honde met 'n geskiedenis van pankreatitis of ernstige gastro-intestinale siektes
  • Huishoudings met immuunverminderde lede, babas of bejaarde familielede
  • Eienaars wat nie streng higiëne-praktyke kan nakom nie
  • Honde wat aggressief sluk hulle is in 'n hoë risiko van been obstruksie

Hoe om veilig oor te skakel

As jy besluit om verder te gaan, sal 'n geleidelike oorgang die spysverteringstoornisse tot 'n minimum beperk en jou hond help om aan te pas.

  1. Raadpleeg 'n professionele persoon. Voordat u enige veranderinge aanbring, moet u u hond deur 'n veearts ondersoek word. Bloedondersoeke kan enige bestaande tekortkominge of gesondheidsprobleme identifiseer. As dit moontlik is, raadpleeg 'n bestuursgesertifiseerde veeartsvoedingkundige om 'n gebalanseerde dieet te formuleer.
  2. Kies jou model. Besluit tussen BARF en PMR gebaseer op jou hond se behoeftes en jou gemak vlak. Beginners vind dikwels BARF makliker as gevolg van die plant komponent, wat vesel toevoeg. Begin met 'n eenvoudige enkel-proteïen resep (bv. gemat kalkoen of beesvleis) om die risiko van spysverteringstoornisse te verminder.
  3. Invoer stadig oor 710 dae. Begin deur 1020% van die huidige voedsel te vervang met rou, wat die rou porsie elke twee dae verhoog. 'n Tipiese skedule: Dae 12: 25% rou, 75% ou kos. Dae 34: 50/50. Dae 57: 75% rou, 25% ou kos. Dag 8+: 100% rou. Pas op grond van jou hond se ontlasting konsekwentheid aan.
  4. Begin met eenvoudige spiervleis en 'n klein hoeveelheid been. Vermy orgaanvleis vir die eerste paar dae, aangesien dit ryk kan wees en diarree kan veroorsaak. Sodra jou hond spiervleis en been verdra, voer die lewer en niere stadig in die volgende week.
  5. Let op op brake, diarree, lethargie of gebrek aan eetlus. As probleme voorkom, stop die oorgang en gaan terug na die vorige stap. Kontak jou veearts as die simptome voortduur.
  6. Dit is moontlik om voedingbalans te bereik oor die verloop van verskeie dae. Hou 'n eenvoudige voedsel dagboek om die gewig van spier vleis, been, orgaan en enige aanvullings te volg. Doel na die aanbevole verhoudings gebaseer op jou gekies model.
  7. Gebruik 'n betroubare resep of sagteware. Gereedskap soos 'n balansIT of 'n rowwe hond. 'N Veterinêre voedingkundige kan 'n persoonlike plan skep wat rekening hou met jou hond se individuele behoeftes.
  8. Hou streng higiëne. Stoor rou vleis in verseële houers, ontdooi in die yskas (nooit op die lessenaar nie) en skoon skottels en houers met warm seepwater of 'n verdunde bleekmiddeloplossing. Was jou hande deeglik nadat jy rou vleis hanteer het. Oorweeg om afsonderlike snyborde vir troeteldiervoedsel te gebruik.

Dikwels gevrade vrae

Is rou voeding wetenskaplik bewys dat dit beter is as kibbel?

Geen enkele dieet is die beste vir alle honde bewys nie. Kibble is gerieflik, stabiel en geformuleer om aan AAFCO-standaarde te voldoen. Rou kan voordele bied soos verbeterde vel en tandheelkundige gesondheid, maar kom met hoër risiko's van bakteriële besmetting en voedingsongebalanseerde. Die beste keuse hang af van die individuele hond, die eienaar se vermoë om risiko te bestuur en veeartsenykundige leiding.

Kan ek net rou hoender voed?

'n Dieet wat slegs hoendervleis bevat, is ernstig ongebalanseerd en gevaarlik. Dit sal tekort aan kalsium, vitamien E, sink en taurine hê, maar ook 'n onvanpaste verhouding van kalsium tot fosfor hê. Alle rou diëte moet 'n verskeidenheid proteïenbronne, organe en bene insluit om aan die voedingsbehoeftes te voldoen.

Wat van kommersiële grondvoedsel?

Bevrore kommersiële rou diëte (bv Stella & Chewys, Primal, Darwins) bied gemak en word gewoonlik geformuleer om aan AAFCO-riglyne te voldoen. Hulle dra steeds bakteriële risiko's, maar sommige gebruik hoëdrukverwerking (HPP) om patogene te verminder. Kommersiële rou is oor die algemeen veiliger as huisgemaakte omdat die resepte gebalanseerd is, maar dit is duurder as kibbel en vereis steeds sorgvuldige hantering.

Moet ek aanvullings byvoeg?

Baie rou dieet vereis aanvulling om voltooi te wees. Algemene toevoegings sluit vis olie (vir omega-3s), vitamien E, sink en taurine in, afhangende van die proteïenbronne wat gebruik word. Byvoorbeeld, hoender en kalkoen is laag in taurine, so honde op 'n pluimvee-enkel rou dieet kan taurine aanvulling nodig hê om DCM te voorkom. 'n veeartsenykundige voedingkundige kan spesifieke aanvullings en dosisse aanbeveel op grond van jou hond se resep en bloedondersoek.

Is rou voeding veilig vir honde met pankreasitis?

Pankreasitis is 'n ernstige toestand wat dikwels veroorsaak word deur vetryke maaltye. Rou diëte kan vetryke wees, veral as jy vet vleis soos vark of eend gebruik. Honde met 'n geskiedenis van pankreasitis moet slegs 'n rou dieet onder streng veeartsenykundige toesig, met vetvlakke presies beheer word gevoed. Baie veeartsenykundige beveel 'n lae-vet kommersiële dieet in plaas daarvan. Raadpleeg altyd u veearts voordat u dieet verander vir 'n hond met pankreasitis.

Die gevolgtrekking

Die voeding van honde is meer as 'n verbygaande tendens dit is 'n ernstige voedingsaanpak wat ware voordele kan oplewer as dit korrek uitgevoer word. Die potensiële belonings, insluitend 'n helderderder vel, beter tandheelkundige gesondheid, kleiner ontlastings en hoër energie, is oortuigend. Hierdie voordele kom egter met beduidende verantwoordelikhede: die bestuur van bakteriële risiko's, die waarborg van voedingsvolle volhoubaarheid, en die toewyding van tyd en finansiële hulpbronne. Die besluit moet geneem word met sorgvuldige navorsing en professionele leiding.

Vir verdere lees, raadpleeg die Amerikaanse Veterinêre Mediese Vereniging se oorsig van rou troeteldiervoedsel en die FDA se feite oor rou troeteldiervoedsel diëte.